brylancik


brylancik
brylancik {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż IIa, D. -a, {{/stl_8}}{{stl_7}}zdr. od rz. brylant w zn. 1.: Pierścionek z brylancikiem. {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • brylancik — m III, D. a, N. brylancikkiem; lm M. i zdr. od brylant (tylko w zn. 1) Broszka z szafirem otoczonym brylancikami. Zegarek ozdobiony brylancikami …   Słownik języka polskiego

  • Nyctemera — Nyctemera …   Wikipédia en Français